Arneis: de witte wijn van Roero die uit de vergetelheid terugkwam
De witte wijn van Roero die uit de vergetelheid terugkwam

Piemonte op een kaart uit het begin van de achttiende eeuw, uitgegeven door de erven van J. Ratelband en bewaard in het Rijksmuseum. Alba en Turijn behoren tot de afgebeelde steden. De kaart biedt regionale context voor Arneis uit de Roero en toont geen huidige wijnappellatie.
Anonieme graveur · Uitgever: erven J. Ratelband & Co · 18e eeuw (1700–1706 of 1735, volgens de catalogus van het Rijksmuseum) · Rijksmuseum, Amsterdam · Bron van het document · CC0
Een druivenvariëteit uit Roero
Arneis is verbonden met Roero in Piemonte, op de linkeroever van de Tanaro. Oude vermeldingen verbinden zijn historische namen met lokale plaatsen en wijngaarden; ze getuigen van een erfgoed dat veel ouder is dan zijn huidige populariteit. In de 18e en 19e eeuw kon de druif ook voor zoete wijnen of vermoutbereidingen dienen. Zijn geschiedenis was dus niet altijd die van de droge witte wijn die we vandaag kennen.
De anekdote: vogels en Nebbiolo
In de 20e eeuw neemt de teelt sterk af. Arneis blijft soms in de buurt van Nebbiolo staan: zijn druiven, geliefd bij vogels, konden die van de rode trossen afleiden. De bijnaam ‘witte Nebbiolo ’ hoort bij die historische nabijheid; hij betekent niet dat Arneis een witte mutatie van Nebbiolo is. In de jaren 1970, toen het areaal zeer klein was geworden, laat de heropleving hem opnieuw als volwaardige witte druivenvariëteit ontdekken.
In de wijngaard
Het uitlopen maakt hem gevoelig voor voorjaarsvorst. De rijping gebeurt doorgaans in september, maar de datum hangt van het jaar en de wijngaard af. Het werk op de percelen en de keuze van het oogstmoment helpen het evenwicht tussen rijpheid en frisheid te bewaren. In Roero geven bodems en ligging verschillende expressies; één variëteit wist de verscheidenheid van plaatsen niet uit.
In het glas
Arneis kan een bloemige, fruitige neus bieden, met een soepele smaak en een licht amandelachtige afdronk. We waarderen in deze droge witte wijnen een elegantie die niet noodzakelijk op heel scherpe zuren steunt. Volgens de fles kan het fruit aan peer of perzik doen denken, terwijl rijping op gistbezinking soms volume geeft. Er bestaan ook mousserende versies: Arneis is dus niet beperkt tot één vinificatiemethode. Bij La Corte Segreta vertelt hij Piemonte op een andere manier dan de grote rode wijnen. De smaakkenmerken blijven tendensen: rijpheid, opbrengst, terroir en rijping veranderen zowel textuur als aroma’s.

Gebruikelijke smaakkenmerken van Arneis — kwalitatief overzicht van La Corte Segreta. Het terroir en de vinificatie beïnvloeden het profiel.
Mario Costa: een familie op de heuvels van Roero →
Nebbiolo: de lange tijd van Piëmont en de Alpen →
Barbera: de frisheid van Piëmont, van dagelijkse wijn tot bewaarwijn →