Pierre Celis, de melkboer die het witbier nieuw leven inblies
Een melkboer uit Hoegaarden brengt in zijn melklokaal het witbier terug. Na een brand begint hij opnieuw in Texas en geeft hij zijn vakkennis door tot in Watou.

Pierre Celis in de Dog and Duck Pub in Austin, Texas. Foto van Trent Johnson.
Trent Johnson · Bekijk het document · CC BY 3.0
Wanneer brouwerij Tomsin in 1957 sluit, verliest Hoegaarden zijn laatste witbierbrouwerij. Pierre Celis (1925–2011), een melkboer uit het dorp, heeft als jongeman bij Tomsin meegeholpen en kent de stiel nog. Midden jaren zestig begint hij opnieuw te brouwen in zijn melklokaal, met een koperen ketel.
Een dorpsbier opnieuw brouwen
Hoegaards witbier combineert tarwe met sinaasappelschil en koriander. Om het bier door te geven, moet Celis het eerst weer leren maken met de middelen die hij voorhanden heeft. Uit zijn eerste brouwsels groeit brouwerij De Kluis. Volgens Hoegaarden produceert ze in 1985 meer dan 75.000 hectoliter per jaar.
Opnieuw beginnen na de brand
Datzelfde jaar verwoest een brand de brouwerij. De verzekering dekt slechts een deel van de heropbouwkosten. Celis aanvaardt financiële steun van buitenaf en verkoopt uiteindelijk het bedrijf. In 1992 opent hij op zijn 67ste een brouwerij in Austin, Texas. Met Celis White leert een nieuw publiek Belgisch witbier kennen.
Van Hoegaarden naar Watou
St.Bernardus vertelt hoe Celis hielp het recept voor zijn eigen witbier op punt te stellen. Met de St.Bernardus Blanche proef je bij La Corte Segreta het kruidige tarwebier dat hij van dorp tot dorp en over de oceaan hielp doorgeven.

De brouwerij van Hoegaarden in 2007, in het dorp waar Pierre Celis de productie van witbier nieuw leven inblies. Foto van LLN.
LLN · Bekijk het document · CC BY-SA 2.5
Ook in onze archieven
St.Bernardus Blanche: tarwe, citrus en onze keuze →
Witbier: tarwe, citrus en een herontdekte traditie →
Bronnen