Juliette Colbert · Van de kelders van Barolo tot de gevangenissen van Turijn
Ballingschap tijdens de Franse Revolutie, de hervorming van een vrouwengevangenis en de toekomst van een landgoed in de Langhe. Drie momenten uit het leven van de markiezin van Barolo.

Juliette Colbert, in Italië bekend als Giulia di Barolo. Pietro Ayres schilderde dit portret in 1848. Het wordt bewaard in Palazzo Barolo in Turijn.
Pietro Ayres, 1848 · Palazzo Barolo, MuseoTorino · Publiek domein, Wikimedia Commons. Origineel document · Licentie
Van Maulévrier naar Turijn
Juliette Colbert wordt geboren op het kasteel van Maulévrier, in het westen van Frankrijk. Tijdens de Franse Revolutie gaat haar familie in 1792 in ballingschap. Haar moeder overlijdt in 1795 in ballingschap. Nadat de familie Colbert naar Frankrijk is teruggekeerd, ontmoet Juliette de Piëmontese markies Carlo Tancredi Falletti di Barolo. Ze trouwen en vestigen zich in 1814 definitief in Turijn.
Samen met de gevangenen het reglement schrijven
In 1818 krijgt Juliette toestemming om de vrouwengevangenis van de Senaat te bezoeken. In 1821 vertrouwen de autoriteiten haar de reorganisatie van de gevangenis Le Forzate toe. Ze betrekt de vrouwen bij het opstellen van het reglement en zorgt dat zij kunnen leren lezen en schrijven. Ze helpt ook het Rifugio op te richten, dat vrouwen opvangt nadat ze zijn vrijgelaten.
In de Forzate-gevangenis vraagt leesonderwijs om improvisatie. Silvio Pellico, die Juliette goed kende en haar eerste biografie schreef, vertelt dat ze een groot alfabet op een doek in een raam laat aanbrengen. Met een spinrokken tikt ze op de vloer bij een fout of wanneer een andere vrouw aan de beurt is. Gevangenen die hebben leren lezen, nemen vervolgens een deel van de lessen over. Wat ze leren, kunnen ze daar ook aan een ander doorgeven.
Carlo Tancredi overlijdt in 1838. Juliette zet hun werk voort en regelt in haar testament hoe het verder moet. Na haar dood wordt in 1864 de Opera Pia Barolo opgericht om die taak over te nemen.
De wijngaarden achter de titel
De naam Barolo verbindt dit verhaal met de Langhe. Juliette en Carlo Tancredi dragen bij aan de ontwikkeling en de bekendheid van de wijn die op hun landgoederen van Nebbiolo wordt gemaakt. Aan de veranderingen in de negentiende eeuw werken meerdere domeinen en wijnspecialisten mee. In het wijnmuseum in het kasteel van Barolo zijn kamers bewaard waar bezoekers het echtpaar en zijn rol in die geschiedenis leren kennen.

Palazzo Barolo in Turijn in 1925. Het voormalige huis van Juliette en Carlo Tancredi huisvest de liefdadigheidsinstelling die zij bij testament oprichtte.
Mario Gabinio · Fondazione Torino Musei · CC BY 3.0 IT · Origineel document · Licentie
Ook in onze archieven
Barolo, de koning der wijnen →
Bronnen
Treccani · Biografisch woordenboek
Stadsbibliotheken van Turijn · Haar werk met gedetineerde vrouwen
MuseoTorino · De markiezen van Barolo en hun werk