Piero Antinori — twee gewaagde beslissingen voor een Toscaans wijnhuis
De zoon van Niccolò, geboren bij Florence, bracht Tignanello uit buiten de Chianti-herkomstbenaming. Later gaf hij het familiepaleis in onderpand.

Palazzo Antinori in Florence, het familiehuis waar Piero opgroeide en dat hij als onderpand gaf om het bedrijf terug in handen te krijgen.
Francesco Bini (Sailko) · Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0. Origineel document · Licentie
Een erfenis op een moeilijk moment
Piero Antinori wordt in 1938 geboren en groeit op in Florence. De zoon van Niccolò en Carlotta della Gherardesca groeit op tussen het familiepaleis en de buitenverblijven en studeert daarna economie. In 1966 draagt zijn vader de leiding over. De wijnprijzen zijn laag, de winstmarges klein en de reputatie van Chianti heeft een knauw gekregen. Piero vertelt later dat die omstandigheden hem ertoe brachten nieuwe dingen te proberen in de wijngaard en in de kelder.
De naam die de wijn behield
Samen met oenoloog Giacomo Tachis probeert Piero nieuwe assemblages en rijping op kleine eiken vaten. De wijn van één wijngaard is in 1970 nog een Chianti Classico Riserva. Vanaf de oogst van 1971 brengt het wijnhuis hem uit als Toscaanse tafelwijn, met behoud van de naam van de wijngaard, Tignanello. In 1975 verdwijnen de witte druiven helemaal uit de assemblage.
Op het etiket van ontwerper Silvio Coppola staat de handtekening van Niccolò. Piero had zijn vader gevraagd het te ondertekenen als dank voor het vertrouwen dat hij hem had gegeven.
Het paleis als onderpand
Begin jaren tachtig willen zijn broer en zus hun aandelen verkopen. Piero haalt het Britse bedrijf Whitbread aan boord om de overname te financieren. De samenwerking verloopt moeizaam. In 1991 geeft hij zijn privévermogen en Palazzo Antinori in onderpand om de aandelen terug te kopen. Het wijnhuis komt weer volledig in handen van de familie. Zijn dochters Albiera, Allegra en Alessia gaan in het bedrijf werken en zetten het werk voort met Renzo Cotarella.
Piero erkende later dat hij aanvankelijk had gedacht het bedrijf aan een zoon door te geven. Destijds achtte hij het onwaarschijnlijk dat zijn dochters de leiding zouden nemen. Die zorg woog mee in zijn besluit om met Whitbread in zee te gaan. In 1986 kwam zijn oudste dochter Albiera in het bedrijf en legde ze zich toe op het vak. Allegra en Alessia volgden. Hun vader kwam terug op zijn eerste oordeel. Jaren later vertelde hij hoe blij hij was dat zijn dochters het bedrijf leidden.

Een fles Tignanello uit 2003, gefotografeerd in 2007. Op het etiket staat de handtekening van Niccolò Antinori.
Janine C · CC BY-SA 2.0 · Origineel document · Licentie
Ook in onze archieven
Marchesi Antinori · de geschiedenis van het wijnhuis →
Tignanello · het verhaal van de wijn →
Niccolò Antinori · van de villa naar de verwoeste kelders →
Bronnen
Marchesi Antinori · tijdlijn en etiket van Tignanello
Wine Enthusiast · interview met Piero Antinori
Wine Spectator · ooggetuigenverslag van de terugkoop in 1991
Marchesi Antinori · generaties van de familie
Bronnen
Corriere della Sera · Piero Antinori over de overdracht aan zijn dochters