Chimay Verte
Chimay Verte bij La Corte Segreta: geteste combinaties met onze zuurdesempizza’s, porchetta IGP, PeraCoscia en kazen.

Scourmont vanuit de lucht rond 1937: de ansichtkaart laat de indeling zien van het kloosterdomein achter de geschiedenis van Chimay.
Photographe inconnu · Thill, Bruxelles · KU Leuven Libraries · vers 1937 · Bron van het document · Publiek domein
Chimay Verte, ook bekend als Chimay 150, is een blond trappistenbier van 10 %, gebrouwen in de abdij van Scourmont in België. Ze combineert een mooie kracht met een fruitig, bloemig en kruidig profiel.
Waarom de naam ‘Chimay 150’?
Ze werd voor het eerst gebrouwen in 2012 om 150 jaar brouwerij te vieren. Een bijzonder detail: die eerste editie telde 150 000 flessen. De naam verwijst dus naar een verjaardag; de groene kleur maakt haar herkenbaar binnen de Chimayfamilie.
Haar smaak begrijpen
Het aromatische profiel doet denken aan munt, bergamot en limoen met bloemige en kruidige nuances, onder meer rozemarijn, kruidnagel en gember. In de mond blijft ze rond en vol, met aromatische frisheid die haar intensiteit begeleidt.
Zo werken we bij La Corte Segreta
Chimay Verte kwam bij onze selectie een jaar na de opening van La Corte Segreta. Ze zet onze verbondenheid met Chimay en trappistenbieren voort. In Casteau proefden we haar met verschillende pizza’s om de combinaties tussen haar aromatische karakter en onze toppings te begrijpen.
Onze bier-pizzacombinaties, getest bij La Corte Segreta
Deze combinaties zijn geproefd bij La Corte Segreta in Casteau, met onze pizza’s met volkoren tarwe en zuurdesem, gebakken in een beukenhout. De smaak van dat deeg blijft onder de topping aanwezig. Bij de Verte van 10 % kiezen we combinaties waarin de biergeuren, de ingrediënten en hun bereiding elk hun plaats behouden.
La Appiana — citrus en porchetta. De citroenzeste sluit aan bij de bergamot- en limoentoetsen van het bier. De Porchetta di Ariccia IGP, vlak voor gebruik gesneden en kort op houtvuur verwarmd, geeft sappig vlees en een krokante huid. Met de goudbruin gebakken aubergines heeft ze voldoende aanwezigheid om de volheid van de Verte te begeleiden. De rucola en dunne rode-uienplakjes vullen de combinatie aan met plantaardige frisheid.
L’Ortolana — een groentecombinatie met karakter. De provolone piccante beantwoordt de kracht van de Verte. Goudbruin gebakken aubergines, uien en gebakken paprika's geven smeuïgheid, terwijl de carpaccio van courgettes en de basilicum aansluiten bij haar plantaardige nuances. De basis van gele kerstomaten behoudt haar plaats in deze ontmoeting tussen groenten en kaas.
La PeraCoscia — fijne peer en rauwe ham vlak voor gebruik gesneden. De peer wordt bij de bestelling zeer dun gesneden en bakt met de pizza mee. De Parmaham wordt eveneens vlak voor gebruik bijna transparant gesneden en na het bakken in luchtige plooien toegevoegd. Die handelingen geven de gewenste zachtheid tegenover de volheid van de Verte. Het lichte straaltje biologische kastanjehoning uit Piemonte sluit aan bij haar fruitigheid; de gorgonzola dolce DOP en de walnoten geven een aanhoudende smaak en knapperigheid.
La Cinque Formaggi — intensiteit en smeuïgheid. Gorgonzola en provolone vormen de meest expressieve elementen tegenover de Verte. De fior di latte en de kleine burratine geven romigheid, de schilfers Grana Padano een uitgesprokener afwerking. De frisse, kruidige bieraroma’s creëren contrast met deze vijf kazen.
Onze tijdelijke pizza met scamorza. Bij La Corte Segreta hebben we Chimay Verte onder meer geproefd bij een tijdelijke pizza die vooral uit scamorza bestond.
La Mezzogiorno — guanciale en gebakken uien. We testten haar ook bij La Mezzogiorno: de guanciale en de gebakken uien passen bijzonder goed bij dit bier.
Ook te ontdekken in onze bierarchieven.
📜 Belgische blonde en extra blonde bieren: één kleur, verschillende karakters →
Père Théodore: de monnik die Chimay vormgaf →
Chimay Blanche: de tripel van pater Théodore →

Een grote tank in de brouwerij van Chimay in 2012: deze foto maakt de omvang van de installaties zichtbaar.
DirkVE · 31 août 2012 · Bron van het document · CC BY-SA 3.0